Ten tryptyk bada napięcie i ruch w abstraktnym krajobrazie. Żywa karmazynowa forma przepływa przez trzy panele jak żywy prąd, przecinając warstwy szarości, głębokiego niebieskiego i ochry. Kompozycja wywołuje zmieniające się tereny i niewidzialne siły pod powierzchnią - momenty, w których struktura pęka, a energia się pojawia. Dzieło zaprasza widza do wizualnej podróży od panelu do panelu, podążając za czerwoną linią uskokową, gdy łączy fragmentację w jedno dynamiczne pole.